03-08-07

De vuelta en Belgica.

Sinds 5 dagen spring ik terug rond in Oostende, en zonder al te veel probleempjes heb ik het zonnetje op een of andere manier ook meegekregen. Geniet er van! 

Het verlaten van Bolivia is niet zonder traantjes verlopen, zowel bij het afscheid nemen van mn vrienden & familie als bij het afscheid nemen van La Paz zelf. Het gaf een raar gevoel om met het vliegtuig over de stad te vliegen, wetende dat het misschien mn laatste keer in lange tijd zou kunnen zijn dat ik dit tapijt van lichtjes by night nog eens zal kunnen bewonderen.

Van La Paz zijn we in 1uurtje naar het hete Santa Cruz gevlogen, waar we nog 2 dagen een eind-oriëntatie hadden en waar we afscheid hebben moeten nemen van onze Swedish boy Per, want die geraakte niet meer in onze valies, wat wel nog een zwak momentje was...

Vrijdag de 27ste juli zijn we dan uiteindelijk de lucht ingeschoten richting Buenos Aires, Argentina. Waar we 6uur hebben moeten wachten op onze volgende vlucht. Maar, wie huppelde daar ook nog rond.. Per. Die had er zijn vlucht gemist. Om de tijd te verdrijven hebben we er vollop getsjangel geluid geproduceerd op onze instrumentjes. (In de hoop dat ze ons op een vluvht van een paar uur eerder zouden zetten, heheh)

Later op de avond was het dan tijd om het volgende vliegtuigje onveilig te maken (voor alle duidelijkheid, we hebben het vliegtuig niet opgeblazen, 't is maar een manier van spreken hé), richting Atlanta. Daar hadden we behoorlijk wat tijd om ..ons te vervelen, want pas 14 uur later zouden we vertrekken naar regenland.  

Uiteindelijk zijn we zondagmorgen geland in een een kletsnat Zaventem, maar we hadden nie anders verwacht. Iedereen zat vol spanning, maar niemand durfde als eerste door de gate te gaan. Aangezien er geen weg terug was, was het even een knopje omdraaien en hupsa, zoeken naar bekende gezichtjes. Ginder stond mijn 1-jaar-niet-geziene-familie met een spandoek in de handjes.. en daar (ja die mochten ook niet ontbreken hé) kwamen de traantjes al gauw.

Na veel gebabbel en onwennige gevoelens onderweg in de auto keek ik er al naar uit om thuis opt gemak te douchen en dan wat slaap in te halen. I wished! Toen ik arriveeerde zat mn huisje gevuld met familie, geburen, vrienden en "echte" belgische frietjes. En hupla, mijn tranensysteem weer opgang. (ja die hebben een full-time job gehad de afgelopen 5 dagen, hehe.) Maar al bij al was ik wel blij iedereen trug te zien hoor, ookal is het een verdeeld gevoel dat ik nu heb om terug te zijn...

Dit jaar is veel te rap voorbij gevlogen.. 

Ciao ciao en geniet nog vant lekker weertje, Lotte 

19:51 Gepost door Charlotte in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |