22-05-07

Salar de Uyuni.

Hallo daar.

Ik heb een schitterende ervaring opgedaan. Kben gaan rondhuppelen op het mooiste natuurwonder ter wereld, jawel EROP, namelijk "Salar de Uyuni"! Deze zoutvlakte is even groot qua oppervlakte als Vlaanderen! Degenen die Peking Express een beetje volgen zullen waarschijnlijk al weten waarover ik het heb.

Wel, vroeg vroeg in de morgen, op 11 mei 2007, ben ik samen met enkele AFSertjes uit La Paz in flota vertrokken naar Oruro. Toen we na 3uur aankwamen, zijn we nog met pak en zak al wandelend mogen gaan zoeken naar het treinstation van Oruro. Eens we daar waren was het afwachten tot alle andere comités (met Tess!) aankwamen want dit was een internationale activiteit. Twas er enorm koud. Brrr..Na lang gewacht en gebibber zijn we dan in de avond uiteindelijk vertrokken met de trein naar Uyuni! Gedurende 8uren raasden we wel zéker aan 50km per uur en in een enorme koude doorheen el campo. Man man man. Maar, onderweg waren wel enkele prachtige landschappen te bewonderen (met echte flamigos, lol). Eens gearriveerd in Uyuni werd de hele groep studentjes verdeeld over 11 verschillende jeeps, die ons naar 3 verschillende hotels brachten. We mochten er in de douche ons haar NIET wassen, want dat ging anders bevriezen zeiden ze ons. (Ofwel zijn we gewoon zó lichtgelovig)

De rest van de reis had elk groepje van 6 personen zn eigen jeep met chauffeur en kokin, want elke dag trokken we verder naar een andere plaats dus er moest iemand meezijn om onze maagjes te vullen he. Mijn jeepje zat volgepropt met Iris, Tess, Lore, Eva en Mieke.. Puur chicas & Vlaams!

   zoutmeer_uyuni 
Op zaterdag 12 mei zijn we naar Isla Pescado (Cactus eiland) geweest. Dit is gelegen middenin de zoutvlakte, het Salar. En echt.. kheb nog nooit zo een adembenemend zicht gezien in mn bijna 20-jarig leventje. Als je rondom je keek zag je enkel wit wit wit zout, oneindig ver! Later zijn we dan nog een hotel gaan bezoeken die volledig uit zout gemaakt was, stoelen, tafel, bed, muren... cactusen dan was er ook nog een vlakte waar er van die zout-hoopjes verspreid lagen, echt de moeite! (Effe ter informatie nu: Voor elke zak van 1000kg zout dat ze verkopen, ontvangen ze MAAR 1Euro.) Savonds zijn we dan gaan slapen in een of ander "hotel", en vanaf 21uur had je over heel Uyuni geen elektriciteit meer, dus ook geen licht... Lang leve de kaars.

De volgende dagen zijn we nog verschillende plaatsen gaan bezoeken, zoals "Arbol de Piedra" (Dit is een steen die door invloed van de wind, de vorm van een boom heeft aangenomen), "Roques de Dali" (Rotsen waar naar het schijnt de kunstenaar Dali zijn schilderijen op heeft gebaseerd), "Laguna Verde" (Dit is een groen meer en dat komt omdat er geen levende diertjes rondploederen in dit water, enkel algen, vandaar de kleur.), "Laguna Colorado" (Dit meer is rood, dat had ook iets te maken met beestjes, wind en de zon. Maar vraag me ni meer hoe dat et in mekaar zit, want  de combinatie ervan benk precies wa vergeten... Gelukkig kun je dit altijd op GOOGLE vinden, succes.)

Maandag 14 mei, in de kille ochtend zijn we super vroeg vertrokken om een actieve vulkaan en enkele ghysers te gaan zien. Daarna zijn we doorgereden naar de termale waters (hot springs), wie wilde kon er zwemmen. Maar, goed zot moet je daarvoor zijn als je´t mij vraagt, want iedereen die niet in zn zwem-tenuetje in het water aan het plonsen was stond langs de kant, ingepakt in een dikke jas, wantjes en een mutsie! (Met andere woorden, mij als koudbloedig ding kreeg je het water niet in)

En als afsluiter van dit adembenemend reisje zijn we naar "Valle de roques" gaan kijken. Dit waren rotsen waar je een bepaalde vorm kon inzien. Bevoorbeeld, een dier of een hoofd van een mens.. Was wel mooi met de ondergaande zon.

...Nu terug in La Paz, de werkmannen zijn vollop aan het werken bij ons thuis. De keuken is niet meer, de living is niet meer, de gang is niet meer, de garage is niet meer.. Ze zijn echt alles aan het kapot slaan en vernieuwen! Wat soms wel voor enkele oncomfortabele situaties kan zorgen. Maar daar leert een mens ook mee leven. En nu, nu is het uitkijken naar donderdag 1 juni voor mijn volgend reisje... and the trip goes to, ARGENTINAAA!

Salukes, Cha.

23:30 Gepost door Charlotte | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-05-07

San Pedro Prison.

Even informeren over mn terugkomst naar Belgie, jawel ik kom terug! Op 29 juli 2007 om 8h30 word ik met de "luchtpost" gedropt in Zaventem. Samen met alle Belgische AFSers vertrekken we de 27ste juli vanuit Santa Cruz met het vliegtuig naar Buenos Aires (Argentina). Daar moeten we de hele dag op de luchthaven doorbrengen, want we hebben pas in de avond onze volgende vlucht, naar.. Atlanta. Vandaaruit zal dan (hopelijk) onze laatste vlucht richting Zaventem airport gaan! Dus.. be prepared!

En dan nu, back to Bolivia: "San Pedro Prison". Dit is de gevangenis van La Paz, eigelijk meer een stadje /dorpje op zichzelf! Geloof  het of niet maar je zou met plezier een misdrijf plegen om gearresteerd te worden. Korte beschrijving van hoe het eraan toe gaat.. Binnenin zijn er geen bewakers en de gedetineerden zijn niet verplicht om een "zwart-wit" gelijnd uniform te dragen. Ook de vrouw, kinderen en huisdieren van de gevangene mogen er verblijven, ze mogen dan ook hun eigen "cel-sleutel" bij zich houden. Verder op het gevangenis-eigendom zelf zijn er verschillende kerken, winkeltjes, klaslokalen, kinderopvang, restaurants.. Maar zoals in "the real world", aan alles hangt natuurlijk een prijsje vast, en de gavangenen moeten dan ook alles zelf betalen. Om geld te verdienen kunnen ze binnen de gevangenismuren ook werk zoeken, waarvoor ze betaald worden. En hoe meer geld je bezit, hoe een "comfortabelere" cel je je kan veroorloven. Want die zijn namelijk onderverdeel in categorien, door middel van "sterren". Bijvoorbeeld, een "5-sterren-cel"  bestaat uit een met tapijtbedekte vloer, veel espacio, zicht over de stad én kabel TV! En zo gaat het door tot een "1-ster-cel".

Zelf heb ik deze gevangenis nog niet bezocht, maar dat ben´k zeker nog van plan! En naar het schijnt, op bepaalde toeristische-bezoek dagen, wordt de gevangenis versierd door de "bewoners", hoe bizar is dit niet!

Verder is alles hier dik in orde. Overlaatst ben ik samen met Iris gaan "city-touren" doorheen La Paz, in zo´n grote-rode-open-dubbeldekker-bus.. toeristischer kan je je niet voorstellen! Zo zijn we naar een mirador geweest, Killi-Killi, waar je een prachtig zicht had over de hele stad! Mijn foto´s zijn precies "postkaartjes", hihi.

Iets minder nieuws is dat ik, opnieuw, bestolen ben. De eerste keer (ergens in september vorig jaar) hebben ze mn GSM van Belgie gestolen, als ik terug ben moet´k me dus een nieuw "machientje" aanschaffen (Mama? Hehe). De keer erna is mijn "sjakosh" opengesneden.. en nu, toen ik van de gitaarles kwam hebben ze mn gitaarzak opengesneden. Mn portefeuille is gestolen, maar de dief zal er niet veel rijker van zijn geworden want khad juist al mn Bolivianos uitgegeven aan kado´tjes. Dus buiten een schram op mijn gitaar en een mooi portefeuilletje (dat ik nooit meer zal terug zien, snik..) ben ik niet veel kwijt.

Voor de rest vul ik mn dagjes met huisoudelijke taakjes, zoals hondekak opkuisen op de patio. Universiteit. Reis naar Argentina plannen. Gitaar tokkelen op "Iris haar berg", waar we overlaatst nog hebben genoten van PAPRIKA chips en een "echt" Belgisch pintje, die ik had bewaard tot nu! ..en snachts, snachts lig ik wakker.. nope, niet omdat mn bed niet zacht genoeg ligt, maar omdat ik constant denk wat ik in welke valies ga proppen als ik terugkeer.. Waar ik mij toch zorgen over maak hé..?

Take care. Ch.
 
Spreekwoorden, na 9 maand Charlotte citeert: Ik heb al genoeg door de "ogen" gezien! 

15:41 Gepost door Charlotte | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-05-07

Ojo del Inca.

Beste Belgenlandje, nog steeds dezelfde hete temperaturen daar? Laten we nu wel hopen dat het niet gaat sneeuwen van de zomer! Wel, ik ben voor enkele dagen de koude gaan opzoeken in Potosi, een stad die nóg hoger ligt dan La Paz, namelijk op 4000 meter. En dat voel je ook, want als je even te snel of te lange inspanningen doet dan wordt je nogal redelijk rap kortademig of duizelig. Maar met een tasje coca-thee kan dat allemaal verholpen worden..

Potosi. (01 tem 04 mei 2007)
Vertrokken op dinsdag 01 mei, ookwel "Dag van de arbeid", dat wil zeggen : Geen mobilidad in La Paz. In de straten reed geen openbaar vervoer rond, enkel personenwagens, taxi´s, fietsers (!) en wandelende mensen. Wat raar was om te zien, want normaal is deze stad redelijke druk als het op verkeer aankomt. Dan zijn we maar in taxi naar de terminal gereden, waar ik samen met Alex, Iris en Stefan moest wachten op Alexander´s klas, we zouden met hen mee naar "Tinkus" (een typische dans uit Potosi) gaan kijken.

Want op 3 mei is het namelijk "Fiesta de la cruz". Dan wordt er gedanst en gefeest, maar in deze traditionele dans wordt niet enkel gedanst, ook gevochten. En als iemand bloed dan is het er groot feest. Want hoe meer bloed er aan te pas komt, des te beter voor de "pacha mama" (moeder aarde) en als iemand sterft, dan zal het een super jaar worden voor de "papas" (aardappelen)... Gelukkig blijven de tradities in België wat meer aan de "vredelievende" kant!

Maar, toen bleek dat Alexander zich vergist had van uur en zijn klas pas 16uur later ging vertrekken! Dan maar met ons vieren naar Potosi. Onderweg zijn we nog opgehouden door de policia, omdat er een grote hoeveelheid Cocaïne en pornofilms gevonden was tussen de bagage. De bus mocht niet vertrekken voordat de "eigenaar" zich bekend maakte. Natuurlijk niemand gaat fier zijn hadje in de lucht steken en zeggen dat het van hem is hé.. Tot we daar lang genoeg hebben gestaan en de bus uiteindelijk verder mocht! (Zonder de Cocaïne en de films wel te verstaan, daar ging de politie wel "voor zorgen".

Op 2 mei zijn we gearriveerd in Potosi, voor mij was dit al de derde keer ondertussen. Twas 6 uur ´s ochtends en vreselijk koud! Omdat het zo vroeg was konden we nog geen hoteletje zoeken, want te vroeg aankomen betekent de nacht van voordien ook betalen.. dus dan zijn we met pak en zak nog wat in de vriezende kou gaan rondtsjekkelen doorheen de stad. ´Snamiddags zijn Alex en Stefan met de papa van mn "ex-familie" Cerro Rico (4200m) en de mijnen gaan verkennen. Iris en ikzelf hadden dit al eens gezien, dus wij zijn het plaatselijk bier eens gaan proeven, de "Potosina"..  en jawel hoor, jakkebah! Lang leve de belgische pintjes. De rest van de dag (en ook onze maagjes) hebben we gevuld met eten, eten en ...eten. Veel te koud om buiten te komen!

Op onze laatste dag in Potosi zijn we naar de "hot springs" in Tarapaya geweest, dit is een dorpje dat 25km verderop lag. Daar was er een meer, gelegen bovenin een vulkaan, en was maar liefst zo´n 3km diep! Dit meer wordt ookwel "Ojo del Inca" genoemd. De reden: als het ging waaien dan bleef het water in het midden stil liggen, enkel het water aan de buitenkant bewoog en als je dat van vanboven bekeek dan trok dit op een oog. (En dan had het ook nog iets te maken met een of andere Inca, maar het juiste verhaal weet ik niet meer.) Voor de veiligheid mocht je dan ook niet in het centrum van het meer gaan zwemmen..

Een meneertje stond daar de hele dag te wachten op toeristen die er wilden gaan zwemmen, om die dan 5Bs "entree" aan hem te laten betalen. (Als ze ook maar de kans krijgen, dan slaan ze uit alles geld de Bolivianen!) Dan hebben we die arme man zijn inkomst van de dag gegeven, zodat we een frisse duik konden gaan nemen in het meer. Grappig was dat, want hij gaf ons dan een ticketje om een golfparcours te doen. Maar, zalig warm was het water! En even later hadden we onderwater modder ontdekt, waar we ons dan helemaal mee hadden ingesmeerd, hopend dat dit misschien wel gezond zou zijn voor onze huid, LOL... maar veel invloed had dit blijkbaar niet, dus dan hebben we ons reisje afgesloten met een moddergevecht in het meer!

Volgende week gaan we met AFS het grootste zoutmeer ter wereld bezoeken, Salar de Uyuni!

Chauuuuuuu.

23:09 Gepost door Charlotte | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |