22-05-07

Salar de Uyuni.

Hallo daar.

Ik heb een schitterende ervaring opgedaan. Kben gaan rondhuppelen op het mooiste natuurwonder ter wereld, jawel EROP, namelijk "Salar de Uyuni"! Deze zoutvlakte is even groot qua oppervlakte als Vlaanderen! Degenen die Peking Express een beetje volgen zullen waarschijnlijk al weten waarover ik het heb.

Wel, vroeg vroeg in de morgen, op 11 mei 2007, ben ik samen met enkele AFSertjes uit La Paz in flota vertrokken naar Oruro. Toen we na 3uur aankwamen, zijn we nog met pak en zak al wandelend mogen gaan zoeken naar het treinstation van Oruro. Eens we daar waren was het afwachten tot alle andere comités (met Tess!) aankwamen want dit was een internationale activiteit. Twas er enorm koud. Brrr..Na lang gewacht en gebibber zijn we dan in de avond uiteindelijk vertrokken met de trein naar Uyuni! Gedurende 8uren raasden we wel zéker aan 50km per uur en in een enorme koude doorheen el campo. Man man man. Maar, onderweg waren wel enkele prachtige landschappen te bewonderen (met echte flamigos, lol). Eens gearriveerd in Uyuni werd de hele groep studentjes verdeeld over 11 verschillende jeeps, die ons naar 3 verschillende hotels brachten. We mochten er in de douche ons haar NIET wassen, want dat ging anders bevriezen zeiden ze ons. (Ofwel zijn we gewoon zó lichtgelovig)

De rest van de reis had elk groepje van 6 personen zn eigen jeep met chauffeur en kokin, want elke dag trokken we verder naar een andere plaats dus er moest iemand meezijn om onze maagjes te vullen he. Mijn jeepje zat volgepropt met Iris, Tess, Lore, Eva en Mieke.. Puur chicas & Vlaams!

   zoutmeer_uyuni 
Op zaterdag 12 mei zijn we naar Isla Pescado (Cactus eiland) geweest. Dit is gelegen middenin de zoutvlakte, het Salar. En echt.. kheb nog nooit zo een adembenemend zicht gezien in mn bijna 20-jarig leventje. Als je rondom je keek zag je enkel wit wit wit zout, oneindig ver! Later zijn we dan nog een hotel gaan bezoeken die volledig uit zout gemaakt was, stoelen, tafel, bed, muren... cactusen dan was er ook nog een vlakte waar er van die zout-hoopjes verspreid lagen, echt de moeite! (Effe ter informatie nu: Voor elke zak van 1000kg zout dat ze verkopen, ontvangen ze MAAR 1Euro.) Savonds zijn we dan gaan slapen in een of ander "hotel", en vanaf 21uur had je over heel Uyuni geen elektriciteit meer, dus ook geen licht... Lang leve de kaars.

De volgende dagen zijn we nog verschillende plaatsen gaan bezoeken, zoals "Arbol de Piedra" (Dit is een steen die door invloed van de wind, de vorm van een boom heeft aangenomen), "Roques de Dali" (Rotsen waar naar het schijnt de kunstenaar Dali zijn schilderijen op heeft gebaseerd), "Laguna Verde" (Dit is een groen meer en dat komt omdat er geen levende diertjes rondploederen in dit water, enkel algen, vandaar de kleur.), "Laguna Colorado" (Dit meer is rood, dat had ook iets te maken met beestjes, wind en de zon. Maar vraag me ni meer hoe dat et in mekaar zit, want  de combinatie ervan benk precies wa vergeten... Gelukkig kun je dit altijd op GOOGLE vinden, succes.)

Maandag 14 mei, in de kille ochtend zijn we super vroeg vertrokken om een actieve vulkaan en enkele ghysers te gaan zien. Daarna zijn we doorgereden naar de termale waters (hot springs), wie wilde kon er zwemmen. Maar, goed zot moet je daarvoor zijn als je´t mij vraagt, want iedereen die niet in zn zwem-tenuetje in het water aan het plonsen was stond langs de kant, ingepakt in een dikke jas, wantjes en een mutsie! (Met andere woorden, mij als koudbloedig ding kreeg je het water niet in)

En als afsluiter van dit adembenemend reisje zijn we naar "Valle de roques" gaan kijken. Dit waren rotsen waar je een bepaalde vorm kon inzien. Bevoorbeeld, een dier of een hoofd van een mens.. Was wel mooi met de ondergaande zon.

...Nu terug in La Paz, de werkmannen zijn vollop aan het werken bij ons thuis. De keuken is niet meer, de living is niet meer, de gang is niet meer, de garage is niet meer.. Ze zijn echt alles aan het kapot slaan en vernieuwen! Wat soms wel voor enkele oncomfortabele situaties kan zorgen. Maar daar leert een mens ook mee leven. En nu, nu is het uitkijken naar donderdag 1 juni voor mijn volgend reisje... and the trip goes to, ARGENTINAAA!

Salukes, Cha.

23:30 Gepost door Charlotte | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.