05-05-07

Ojo del Inca.

Beste Belgenlandje, nog steeds dezelfde hete temperaturen daar? Laten we nu wel hopen dat het niet gaat sneeuwen van de zomer! Wel, ik ben voor enkele dagen de koude gaan opzoeken in Potosi, een stad die nóg hoger ligt dan La Paz, namelijk op 4000 meter. En dat voel je ook, want als je even te snel of te lange inspanningen doet dan wordt je nogal redelijk rap kortademig of duizelig. Maar met een tasje coca-thee kan dat allemaal verholpen worden..

Potosi. (01 tem 04 mei 2007)
Vertrokken op dinsdag 01 mei, ookwel "Dag van de arbeid", dat wil zeggen : Geen mobilidad in La Paz. In de straten reed geen openbaar vervoer rond, enkel personenwagens, taxi´s, fietsers (!) en wandelende mensen. Wat raar was om te zien, want normaal is deze stad redelijke druk als het op verkeer aankomt. Dan zijn we maar in taxi naar de terminal gereden, waar ik samen met Alex, Iris en Stefan moest wachten op Alexander´s klas, we zouden met hen mee naar "Tinkus" (een typische dans uit Potosi) gaan kijken.

Want op 3 mei is het namelijk "Fiesta de la cruz". Dan wordt er gedanst en gefeest, maar in deze traditionele dans wordt niet enkel gedanst, ook gevochten. En als iemand bloed dan is het er groot feest. Want hoe meer bloed er aan te pas komt, des te beter voor de "pacha mama" (moeder aarde) en als iemand sterft, dan zal het een super jaar worden voor de "papas" (aardappelen)... Gelukkig blijven de tradities in België wat meer aan de "vredelievende" kant!

Maar, toen bleek dat Alexander zich vergist had van uur en zijn klas pas 16uur later ging vertrekken! Dan maar met ons vieren naar Potosi. Onderweg zijn we nog opgehouden door de policia, omdat er een grote hoeveelheid Cocaïne en pornofilms gevonden was tussen de bagage. De bus mocht niet vertrekken voordat de "eigenaar" zich bekend maakte. Natuurlijk niemand gaat fier zijn hadje in de lucht steken en zeggen dat het van hem is hé.. Tot we daar lang genoeg hebben gestaan en de bus uiteindelijk verder mocht! (Zonder de Cocaïne en de films wel te verstaan, daar ging de politie wel "voor zorgen".

Op 2 mei zijn we gearriveerd in Potosi, voor mij was dit al de derde keer ondertussen. Twas 6 uur ´s ochtends en vreselijk koud! Omdat het zo vroeg was konden we nog geen hoteletje zoeken, want te vroeg aankomen betekent de nacht van voordien ook betalen.. dus dan zijn we met pak en zak nog wat in de vriezende kou gaan rondtsjekkelen doorheen de stad. ´Snamiddags zijn Alex en Stefan met de papa van mn "ex-familie" Cerro Rico (4200m) en de mijnen gaan verkennen. Iris en ikzelf hadden dit al eens gezien, dus wij zijn het plaatselijk bier eens gaan proeven, de "Potosina"..  en jawel hoor, jakkebah! Lang leve de belgische pintjes. De rest van de dag (en ook onze maagjes) hebben we gevuld met eten, eten en ...eten. Veel te koud om buiten te komen!

Op onze laatste dag in Potosi zijn we naar de "hot springs" in Tarapaya geweest, dit is een dorpje dat 25km verderop lag. Daar was er een meer, gelegen bovenin een vulkaan, en was maar liefst zo´n 3km diep! Dit meer wordt ookwel "Ojo del Inca" genoemd. De reden: als het ging waaien dan bleef het water in het midden stil liggen, enkel het water aan de buitenkant bewoog en als je dat van vanboven bekeek dan trok dit op een oog. (En dan had het ook nog iets te maken met een of andere Inca, maar het juiste verhaal weet ik niet meer.) Voor de veiligheid mocht je dan ook niet in het centrum van het meer gaan zwemmen..

Een meneertje stond daar de hele dag te wachten op toeristen die er wilden gaan zwemmen, om die dan 5Bs "entree" aan hem te laten betalen. (Als ze ook maar de kans krijgen, dan slaan ze uit alles geld de Bolivianen!) Dan hebben we die arme man zijn inkomst van de dag gegeven, zodat we een frisse duik konden gaan nemen in het meer. Grappig was dat, want hij gaf ons dan een ticketje om een golfparcours te doen. Maar, zalig warm was het water! En even later hadden we onderwater modder ontdekt, waar we ons dan helemaal mee hadden ingesmeerd, hopend dat dit misschien wel gezond zou zijn voor onze huid, LOL... maar veel invloed had dit blijkbaar niet, dus dan hebben we ons reisje afgesloten met een moddergevecht in het meer!

Volgende week gaan we met AFS het grootste zoutmeer ter wereld bezoeken, Salar de Uyuni!

Chauuuuuuu.

23:09 Gepost door Charlotte | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.