18-04-07

Santa Cruz.

Holas ! 

Op "Witte donderdag", 5 april ben ik samen met Iris voor 10 dagen het tropische Santa Cruz gaan opzoeken. Santa Cruz is een ander departement in Bolivia dat ongeveer 16 uur (in flota) verder ligt van La Paz. En geloof me, het is er heel heet heet heet! Maar dat overleeft een mens wel, en hoe langer je er bent, hoe meer je aan deze hete temperaturen gewend geraakt. Maar dit alles kan ook wel liggen aan het feit dat ik meer geacostumbreerd ben aan "de koude" van La Paz natuurlijk. Nuja, "heet heet heet" zei ik, wel toen we aankwamen zijn we direct de afkoeling gaan opzoeken in het zwembad, zalig! 

Dit was ongeveer het meest tranquilo moment van de reis, "het zwembad". Hehe. Voor de rest hebben we niet veel stil gezeten, we zijn Tess gaan opzoeken en zijn dan meteen doorgereisd. Zo hebben we 3 dagen rondgetrokken om 5 verschillende Jezuitische missieposten (San Rafael, San Ignasio, Concepcion, San Miguel, San Javier) te gaan bezoeken. Dat zijn nog kerken van vroeger, echt heel mooi! Normaal is "Charlotte en kerken" echt de foute combinatie, maar ik heb mijn grens wat verlegd en ben samen met Iris en Tess op zondag de paasmis gaan bijwonen! Imagínate!

Daarna zijn we voortgetrokken (zonder Tess) naar Vallegrande, een klein koud stadje, waar er een hele historie over Ché Guevara plaatsvond. "Ché" is namelijk vermoord in "La Higuera" (dat is een plaats die iets verderop lag) en daarna hebben ze hem overgebracht naar Vallegrande. Daar in een hospitaal hebben ze onderzocht, door middel van zijn handen af te kappen, of hij wel echt Ché Guevara was. En dan achter dit hospitaal hebben we zijn begraafplaats bezocht.

"Hasta la victoria siempre."

De volgende morgen zijn we samen met de ochtend koude vertrokken naar Samaipata, een klein dorpje. Daar zijn we met zn tweetjes paarden gaan huren, de oude man die de dieren verhuurde klonk al wat dement, maar gelukkig had dit geen "effect" op zijn paarden! Dan zijn we al paardrijdend een berg opgehuppelt, El Fuerte, echt prachtig bovenop de top! El Fuerte is een plaats die op de "werelderfgoedlijst" staat, en dateert nog uit de Pre-incatijd. Daar waren resten te vinden van de prehispanicos (voorspanjaarden) die er hebben gewoond. We hebben dit traject, wat rondom de hele berg ging, gewandeld. Echt interessant en verrijkend! Je kon er ook enkele "condors" zien vliegen, wat uniek is, dit zijn de grootste roofvogels ter wereld die enkel in de Andes voorkomen. Echt mooie vogels. In dit stadje zijn we 2 dagen gebleven, omdat het er zo gezellig was.

Op het moment zelf waren Iris en ik het volledig met elkaar eens: "Konden we dit moment maar delen met familie en vrienden!"

Normaal zouden we nog naar "Las Cuevas" gaan, daar waren 3 watervallen te zien en een meer om in te ploederen, maar het weer viel wat tegen.. regen, regen, regen. Dan maar een archeologisch museum gaan bezoeken. Enkele dagen later zijn we opnieuw vertrokken naar Santa Cruz City, inderdaad.. Que calor!

Eens terug in Santa Cruz City, hebben we enkel nog afgezien van de warmte, gezweet, gerelaxed en voor de windblazer gehangen! In de avond zijn we samen met Tess uitgeweest naar Equipetrol, wat dé uitgaansbuurt is in Santa Cruz. Echt margi op sommige momenten. Zo stond er een rij met "getunede" autos geparkeerd, allemaal met hun koffer open, waaruit grote boxen staken en enkel reggeaton muziek weerklonk! Wij zijn opt gemak iets gaan drinken want om te dansen was het veel te warm! De meisjes liepen dan ook over straat in mini topjes en mini rokjes, een jongens paradijs zou je gaan denken. 

Nu ben ik al enkele dagen terug thuis, en slaap ik op een andere kamer. Kheb die van mij moeten opofferen aan mn Boliviaanse zus (Tatiana), die al enkele jaren in Frankrijk woont, en die hier nu op vakantie is voor enkele weken met haar dochtertje (Iris). Ik heb dus heel mn kamer moeten leegmaken, al mn spulletjes opgeruimd enzo, wat wel een raar gevoel gaf. Precies alsof het mn laatste dag hier in Bolivia was. Gelukkig, todavía faltan 3 meses!  

Maar alles gaat dus heel goed, ik ben erg gelukkig.. en tot gauw! 

Chausito. Besito, Charlotte.

Ergens in één van onze hoteltjes lag een vlaams boekje "Duizend wegen naar geluk", waar vanalle leuke spreukjes instonden, en dit is er eentje uit: "Het geluk zit niet in de bestemming, maar in de geur van de bloemen onderweg." (David Baird)

01:58 Gepost door Charlotte | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.