03-08-07

De vuelta en Belgica.

Sinds 5 dagen spring ik terug rond in Oostende, en zonder al te veel probleempjes heb ik het zonnetje op een of andere manier ook meegekregen. Geniet er van! 

Het verlaten van Bolivia is niet zonder traantjes verlopen, zowel bij het afscheid nemen van mn vrienden & familie als bij het afscheid nemen van La Paz zelf. Het gaf een raar gevoel om met het vliegtuig over de stad te vliegen, wetende dat het misschien mn laatste keer in lange tijd zou kunnen zijn dat ik dit tapijt van lichtjes by night nog eens zal kunnen bewonderen.

Van La Paz zijn we in 1uurtje naar het hete Santa Cruz gevlogen, waar we nog 2 dagen een eind-oriëntatie hadden en waar we afscheid hebben moeten nemen van onze Swedish boy Per, want die geraakte niet meer in onze valies, wat wel nog een zwak momentje was...

Vrijdag de 27ste juli zijn we dan uiteindelijk de lucht ingeschoten richting Buenos Aires, Argentina. Waar we 6uur hebben moeten wachten op onze volgende vlucht. Maar, wie huppelde daar ook nog rond.. Per. Die had er zijn vlucht gemist. Om de tijd te verdrijven hebben we er vollop getsjangel geluid geproduceerd op onze instrumentjes. (In de hoop dat ze ons op een vluvht van een paar uur eerder zouden zetten, heheh)

Later op de avond was het dan tijd om het volgende vliegtuigje onveilig te maken (voor alle duidelijkheid, we hebben het vliegtuig niet opgeblazen, 't is maar een manier van spreken hé), richting Atlanta. Daar hadden we behoorlijk wat tijd om ..ons te vervelen, want pas 14 uur later zouden we vertrekken naar regenland.  

Uiteindelijk zijn we zondagmorgen geland in een een kletsnat Zaventem, maar we hadden nie anders verwacht. Iedereen zat vol spanning, maar niemand durfde als eerste door de gate te gaan. Aangezien er geen weg terug was, was het even een knopje omdraaien en hupsa, zoeken naar bekende gezichtjes. Ginder stond mijn 1-jaar-niet-geziene-familie met een spandoek in de handjes.. en daar (ja die mochten ook niet ontbreken hé) kwamen de traantjes al gauw.

Na veel gebabbel en onwennige gevoelens onderweg in de auto keek ik er al naar uit om thuis opt gemak te douchen en dan wat slaap in te halen. I wished! Toen ik arriveeerde zat mn huisje gevuld met familie, geburen, vrienden en "echte" belgische frietjes. En hupla, mijn tranensysteem weer opgang. (ja die hebben een full-time job gehad de afgelopen 5 dagen, hehe.) Maar al bij al was ik wel blij iedereen trug te zien hoor, ookal is het een verdeeld gevoel dat ik nu heb om terug te zijn...

Dit jaar is veel te rap voorbij gevlogen.. 

Ciao ciao en geniet nog vant lekker weertje, Lotte 

19:51 Gepost door Charlotte in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-04-07

Pujllay.

Buenas.

Na Cochabamba heb ik dan een kleine 3 weekjes thuis doorgebracht. Normaal moet de unif nu al goed begonnen zijn, maar in "Artes" is dat nog steeds niet het geval. Staking all the way! Enkele leerlingen wilden dat er 12 docenten ontslagen werden en zijn daarvoor in hongerstaking gegaan. Maar een hoog gehalte voedseltekort heeft hun precies nie echt deugd gedaan.. na enkele dagen hadden de leerlingen zichzelf vastgebonden aan de ingang van de school en in bomen.. Gelukkig, nu bijna een maand later, geen hongerstakend studentje meer te bespeuren op de unif :) Maar, nu is er een tekort aan leerkrachten en hebben we nog steeds geen les.

Dan, gedurende Semana Santa (in Belgie is dat de paasvakantie) ging ik normaal samen met Alex, Iris, Per en enkele vrienden van school "El Chorro" wandelen. Dat is een route van 4 dagen met de tent, gasvuurtje,.. (Een wandelend festivaletje dus :D) en bij de "aankomst" gingen we dan enkele dagen uitrusten in "Rio Selva", waar ik op eindejaarsreis ben geweest met school, dus da zou wel chill geweest zijn.

Iris en ik waren al volop aan het trainen voor de opkomende wandeling. Wel, we zijn naar Iris haar kasteel (huis) geweest en iets verderop staan nog zo een 2 à 3 huizen en daarna valt er enkel nog berg te zien. Wij zijn dat dan een keertje gaan verkennen, tot dat we op een punt kwamen waar we een zicht hadden over Zona Sur, El Alto, Centrum.. echt mooi! Dan hebben we daar wat gelopen, gesprongen.. Heh, gelukkig stonden we op redelijke hoogte, zodat mensjes van beneden niet te rap onze smoelwerkjes herkenden, want twas een redelijk grappig zicht denk ik :-/

..Maar dan, het lot (aka Iris en mijzelf) heeft anders beslist. We gaan "El Chorro" een ander keertje bewandelen en nu voor 10 dagjes Tess gaan bezoeken in het tropisch warme Santa Cruz! (Van 5 tem 15 april 2007)

De 2de van maart 2007 was het dan ´Millo (mn Boliviaanse broer) z´n verjaardag. Diene is ondertussen ook een jaartje ouder geworden.. The sweet 16. Had hem 2 CD´s van "Kizz" gekocht, en gelukkig voor mij was hij daar heel content mee.

De rest van mn dagjes vul ik met gitaarlessen (2Euro per uur), dat doe ik nu 3 keer in de week. En oefening baart kunst, (gelijk da ze zeggen) kan al half en half "Yesterday" van The Beatles tokkelen, ken al mn Do, Re, Mi... echt leuk. Dan ga ik samen met Iris, Per en alex ook 2 keer in de week naar de salsa. Da zijn 4 intense uren van zwoegen en zwieren. (1Euro per 2uur) Daarna hebben we ook nog eens dansles in AFS, er komt terug een nieuwe "show". Nu gaan we 3 verschillende dansen dansen, namelijk : Tinku, Caporales & Tobas. En normaal is er ook nog de universiteit.. (Maar die situatie heb ik al uitgelegd eh ;))

Qua eten ist hier nog altijd overheerlijk. Mijn mama heeft me overlaatst "anticucho" doen eten. Voor jullie misschien beter te verstaan onder "koeie-hart". Khoor jullie al denken : "Blurp!" ..Dacht ik ook int begin, maar eens et doorgeslikt was proefde ik hoe lekker het wel was! Lang leve de koe! (Vegie´s, no hard feelings!)

Waar ik de laatste tijd wel kan naar verlangen zijn "echte" Belgisch frietjes van´t frietkot, met e Kriekje! (Denk wel dat Iris dit kan bevestigen!) En tomatesoep met balletjes (op oma´s wijze). Dus mama, de eerst komende dagen als ik terug ben zul je nie veel tijd doorbrengen in de keuken, kan ek je nu al medelen ;)

Genoeg geleuter over eten, een mens zou er alleen maar water van in de mond krijgen..

Van 15 tot 20 maart 2007 ben ik samen met Iris, Per en Alex voor de 2de keer naar Sucre geweest. In de bus bij het vertrek hadden we weer van die za-lige ligplaatsen. Was ook te merken; de eerste uren wast bla bla bla, direct gevolgd door Zzzzzzzzzz...

Volgende dag (vrijdag 16 maart 2007) zijn we om 7uur aangekomen in "de stad met zn witte huisjes" aka Sucre, wel strontweer á volonté! Ja bah, dan zijn we terug het zelfde hotel als vorige keer gaan opzoeken. Super goedkoop, 18Bs per nacht (1,8euro). Hebben we daar ons gerief gedropt en zijn we gaan ontbijten op de fruitmarkt. Daar werd een bakje vers fruit geprepareerd voor maar 0,50eurocent.. en wetende da ze hier echt wel super lekkere fruitsoorten hebben is da echt goekoop! Terug int hotel zijn we dan nog andere "rondtrekkers" en "artesanias" tegengekomen, ook wel sjiek om die hun verhalen eens te horen. En zo merk je wel dat mensen een land helemaal anders bekijken, afhankelijk van het feit of je er woont of reist. Smiddags hebben Iris en Per hun pannekoek-kunsten bovengehaald.. Pannekoeken met ijs-créme en vers fruit, maar de jongens hadden een iet wat andere combinatie in gedachten: Pannekoeken met champignon-saus :S ..en zo heeft ieder zn eigen smaakje zeker :D

Zaterdag, weekend.. Zijn Eva, Felix en nog enkele andere studentjes van Cochabamba geariveerd in Sucre. Smiddags zijn we dan naar de cinema geweest. Er was juist een promotie voor een film- marathon, 3 films voor 1euro. Toen we vroegen aan het kassa ventje vroegen welk thema het was, zei hij: "Een beetje actie en ookwel wat romantiek.." Dus wij in volle leute die filmzaal binnen. Maar toen de film startte wisten we al genoeg.. pure porno! Na een kwartiertje dachten we dan toch van, screw de film-marathon! ..Laten we wat gaan kaarten :D 
In de avond ben´k dan nog met Per & Joost (die in Sucre woont) naar een of ander café geweest dat "Garage" noemde. Echt een margi-kot, het interieur was helemaal ingericht met autostukken, verkeerskegels én de drankjes werden genoemd naar automerken.

Zondag was er in Tarabuco (stadje vederop) een soort festivalletje dat "Pujllay" noemt. Daar dansten ze dan in de straten, speeden muziek.. en "Evo Morales" (onze president) is daar dan ook gearriveerd. Maar diene heb´k ni meer kunnen gezien, want onze bus vertrok terug naar Sucre. Normaal gezien zouden we die dag nog terug vertrekken naar La Paz, maar we waren onze pasajes vergeten te kopen. Niet da we da erg vonden, zijn we in de plaats nog op ons gemak nog een wijntje gaan drinken en een lekkere spaghetti gaan eten.  

Morning after, hadden Iris & Per lekker ontbijt voor Alex en mij klaargemaakt. Eens mens zou zo wel elke dag willen opstaan! Later op de dag zijn we dan uiteindelijk toch vertrokken naar La Paz. eindelijk! (Zou je denken) MAAR.. Bolivia zou Bolivia niet zijn zonder een of andere blokkade. Zaten we daar weer ergens in the middle of nowhere vast! 9uur later zijn we dan toch gearriveerd in onze hometown.. wel doodmoe en versleten, maar we zijn der geraakt eh.

Dan, overlaatst ben´k met Iris de "echte" Boliviaan gaan uithangen in een "salon de belleza" (schoonheidssalon). Daar hebben we onze nageltjes een goed onder handen laten nemen met vals nagelgedoe, lol. Na 2 dagen was´k al de helft van mn nieuwe marchandise verloren :P.

Voor de rest gaat alles hier nog zn normale gangetje. Normaal ging ik gisteren vertrekken naar Santa Cruz, maar er vertrokken geen bussen, terug blokkades. Hopelijk hebben we vandaag meer geluk en kunnen we strax vertrekken! Vrolijk pasen en tot gauw!

Veel liefs. Lotte. 


November 2007, Charlotte citeert: Owla, we zijn hier AL 4 maand!"

Nu, zoveel maand later..

April 2007, Charlotte citeert: "Carajo! NOG MAAR 4 maand!"

Tis ongelofelijk hoe snel de dagen voorbij vliegen!

23:37 Gepost door Charlotte in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-03-07

Cochabamba.

Beste lezer, (Hoe officieel klinkt dit niet, LOL)

Na het spektaculaire carnaval gebeuren in Oruro zijn Thaïs en mijzelf (jaja ik was ook mee) dan vertrokken naar het 3uur verder liggende Cochabamba! In deze stad kun je niet zoveel doen, maar staat wel bekend omdat je er zoveel kunt eten.. Maar however, we hebben onze dagjes goed kunnen vullen. (En nope, niet alleen met voedsel!)

Maandag negentien februari tweeduizendenzeven zijn we rond 10h30 vertrokken uit Oruro. Kheb de hele rit in "dromenland" doorgebracht, moe moe moe... Eens we in Cocha waren zijn we Andrea gaan opzoeken. Een vriendin van Thaïs uit La Paz, die nu bij haar tante in Cochabamba woont. Komen wij daar toe - KLETS - Thaïs terug nat door een of andere waterballon. Gelukkig stonden we voor de deur, dus nieuwe kleertjes zaten niet zover weg. Het gezin waar we verbleven was echt gastvrij. Ze hadden direct thee voor ons klaargemaakt met broodjes enzo.. en daarna, direct gaan slapen. Na 3 dagen eindelijk een "echt" bed!

De volgende dag, verlofdag, dus dan viel er niet veel te doen. Maar het was juist de week na het weekend van carnaval en dan organiseren sommige gezinnen een familie-feest. Dit is een soort ritueel. En wij hadden het geluk dat dit gezin dit ook deed. Dus, dan hebben we allemaal samen het huis versierd met balonnen, slingers, snoepjes, bommetjes.. en daarna zijn we dan met het gezin bij iemand anders van de familie thuis gaan BBQ-en. Daar hebben we ons bezig gehouden met vogelpiek, pictionary, eten, de rest van de familie leren kennen. Was wel nog grappig, want het was helemaal onze bedoeling niet dat wij bij dit gezin zouden blijven voor 2 dagen. Maar wel tof natuurlijk.

De woensdag heeft de mama ons voorgesteld aan een Taxi-chauffeur, Don Edwardo, en we mochten die altijd bellen als we vervoer nodig hadden. Handig handig. Dus dan zijn we met den "Don Edwardo" naar de markt geweest, jawel, waar Thaïs opnieuw is nat geworden! LOL. Nuja, die markt was een beetje zoals de "Sagarnaga" in La Paz. Stelde niet zoveel voor eigelijk. Savonds hebben we dan afgesproken met Eva en Noimi (AFSers die in cocha wonen) om naar de "pilates" te gaan. Das een soort yoga, wel grappig. Maar da waren we wa rap beu dus dan maar een kijkje nemen in Cinè Center. Zijn we een film gaan zien "La conquista del honor" ("Flags of our fathers"), een aanrader! Opweg naar huis zijn we dan bijna overvallen geweest door een bende hip-hoppers. Had ik even de schrik van mn leven opgedaan! Behalve met een hart die aan 1000 km/h boenkte zijn we toch nog goe "thuis" gekomen.

Next day. Donderdag tweeentwintig febrero tweeduidendenzeven. We hebben er een dagtripje van gemaakt naar Tarata, een stadje dat iets verder ligt dan Cochabamba. Onderweg hebben we 2 rondtrekkers leren kennen die ons vertelden dat er ergens in een bos iets verderop "Festival del Carnaval" was. Dus na ons bezoekje in Tarata (waar we een kerk en een marktje hebben bezocht) zijn we daar eens gaan koekeloeren. toen we er toekwamen werden we direct geinterviewd voor de hele plaza door een of andere klungel met een micro. Twee gringitas, ze wisten dus al direct wie en wat we waren, LOL. Het carnaval zelf stelde niet zoveel voor, het waren kindjes en families die gewoon wat door de straat dansten op tsjingel-tsjangel muziek, echt een afschuwelijk geluid. Daarna kwam er ook een man een ritueel doen dat iets te maken had met de "pachamama".. Ni veel speciaals... Gelukkig hebben we daar dan enkele "artesanias" leren kennen uit Argentinia. Zij waren "chincha" aan het drinken, dat is een bepaald soort drankje dat uit een halve kokosnoot word gedronken. Je moet dan iemand in de ogen kijken en de kokosnoot doorgeven aan die persoon, dan hebben we daar onze tijd mee gevuld. in de avond zijn we "Las Islas" eens gaan opzoeken, dat is een plaats waar veel jongeren samen komen en het enigste wat je er kunt doen is ...inderdaad, eten.

Op onze voorlaatste dag hebben we de telephrique genomen. Kweet nie juist hoe je da schrijft, maar je weet wel he, zo`n lift dat jouw naar boven zwiert als je wil gaan skien, LOL. Dusja, so far so good, die lift heeft ons tot bij de Christo gebracht. Das die witte vent die met zn armen openstaat. Hebben we daar wa rondgehangen, ijsje gegeten (want amai, zooo warm!) en fotokes getrokken. Smiddags hebben we "Humentas" gegeten, iets typisch Boliviaans. Dat zijn zo maisbladen met daarin een mix van mais, anys en kaas. Lekker lekker. Daarna zijn we de echte madammen gaan uithangen en zijn we gaan shoppen. Er is niets leuker dan gaan shoppen als alles super goekoop is! Na een halve shopdag zijn we ons gaan neerploffen in een of ander cafetje, tot opeens Per komt voorbij huppelen met zijn oudjes. Savonds zijn we met zn allen uitgeweest van cafe tot discotheek.. Shotjes a volonte.. Twas dik in orde.

Volgende morgen. Inderdaad, mijn kater was terug.. Man man. En er stond nog een hele dag "carnaval" op ons te wachten.

Om 12uur zijn we ons gaan settelen in de straat bij Andrea en haar nicht (Daniella), die hadden plaatsjes voor ons gehouden. Maar in tegendeel tot Oruro was het weer hier wel heel wat minder, regen regen regen.. Alle dansers waren kletsnat, evenals wij. We werden terug van alle kanten bekogeld met waterballonen en espuma. Lang leve de regen-ponchos!

De zondag zijn we dan samen met mijn "hoog vermoeidheidsgehalte" en mijn verkoudheid terug vertrokken in flota naar La Paz. Home sweet home!

Hasta la proxima! Chok.

Next : Unief en reisje naar Sucre/Tarabuco. 

22:02 Gepost door Charlotte in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |