03-08-07

De vuelta en Belgica.

Sinds 5 dagen spring ik terug rond in Oostende, en zonder al te veel probleempjes heb ik het zonnetje op een of andere manier ook meegekregen. Geniet er van! 

Het verlaten van Bolivia is niet zonder traantjes verlopen, zowel bij het afscheid nemen van mn vrienden & familie als bij het afscheid nemen van La Paz zelf. Het gaf een raar gevoel om met het vliegtuig over de stad te vliegen, wetende dat het misschien mn laatste keer in lange tijd zou kunnen zijn dat ik dit tapijt van lichtjes by night nog eens zal kunnen bewonderen.

Van La Paz zijn we in 1uurtje naar het hete Santa Cruz gevlogen, waar we nog 2 dagen een eind-oriëntatie hadden en waar we afscheid hebben moeten nemen van onze Swedish boy Per, want die geraakte niet meer in onze valies, wat wel nog een zwak momentje was...

Vrijdag de 27ste juli zijn we dan uiteindelijk de lucht ingeschoten richting Buenos Aires, Argentina. Waar we 6uur hebben moeten wachten op onze volgende vlucht. Maar, wie huppelde daar ook nog rond.. Per. Die had er zijn vlucht gemist. Om de tijd te verdrijven hebben we er vollop getsjangel geluid geproduceerd op onze instrumentjes. (In de hoop dat ze ons op een vluvht van een paar uur eerder zouden zetten, heheh)

Later op de avond was het dan tijd om het volgende vliegtuigje onveilig te maken (voor alle duidelijkheid, we hebben het vliegtuig niet opgeblazen, 't is maar een manier van spreken hé), richting Atlanta. Daar hadden we behoorlijk wat tijd om ..ons te vervelen, want pas 14 uur later zouden we vertrekken naar regenland.  

Uiteindelijk zijn we zondagmorgen geland in een een kletsnat Zaventem, maar we hadden nie anders verwacht. Iedereen zat vol spanning, maar niemand durfde als eerste door de gate te gaan. Aangezien er geen weg terug was, was het even een knopje omdraaien en hupsa, zoeken naar bekende gezichtjes. Ginder stond mijn 1-jaar-niet-geziene-familie met een spandoek in de handjes.. en daar (ja die mochten ook niet ontbreken hé) kwamen de traantjes al gauw.

Na veel gebabbel en onwennige gevoelens onderweg in de auto keek ik er al naar uit om thuis opt gemak te douchen en dan wat slaap in te halen. I wished! Toen ik arriveeerde zat mn huisje gevuld met familie, geburen, vrienden en "echte" belgische frietjes. En hupla, mijn tranensysteem weer opgang. (ja die hebben een full-time job gehad de afgelopen 5 dagen, hehe.) Maar al bij al was ik wel blij iedereen trug te zien hoor, ookal is het een verdeeld gevoel dat ik nu heb om terug te zijn...

Dit jaar is veel te rap voorbij gevlogen.. 

Ciao ciao en geniet nog vant lekker weertje, Lotte 

19:51 Gepost door Charlotte in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-07-07

Ya falta pocito.

Amigos!

Hier ben ik (misschien) voor de laatste keer vanuit het Zuid-Amerikaans Bolivia. Want binnen enkele dagen spring ik terug rond op Belgische bodem. In mn laatste maand hier ben ik vooral ziek geweest, een full-time verkoudheid met daar bovenop een ambetante maag (lang leve motilium)... Maar no way dat ik dit in mn bedje zou doorbrengen. Dus, dan mezelf maar mentaal voorbereid om  te gaan shoppen in "Mercado de las brujas" (heksenmarkt). En het was nodig, want ik heb er 3 dagen voor nodig gehad om al mijn souveniers en k-dotjes te kopen. Dus je mag "shop til you drop" wel redelijk letterlijk nemen. Nu zit ik hier met 4 dozen die ik nog in Oostende moet zien te krijgen! 

In het weekend van 7-8juli ben ik samen met Alex naar Coroico vertrokken, in Los Yungas, voor een folklorisch festival. Daar zijn we Viko, Per en Iris tegengekomen. In het hotel hingen er enkele hangmatten met zicht op het Andes gebergte, je kunt je geen ontspannendere plaats inbeelden, precies of de tijd stond er stil. Savonds zijn we dan naar het festival gegaan met zn allen, groepen zoals "Los Kjarkas" en "Azul Azul" waren er.. (tis ni dat et bekend in de oren zal klinken voor jullie) en een overvloed aan bier, want het was er tropisch heet (en we moesten ons vloeistof gehalte toch wat op peil houden eh..) De muggen waren dan ook zeer attent, met als resultaat dat ik nu een overloed aan muggebeten en jeuk heb, maar buiten deze kleine detailles heb´k me wel super goed geamuseerd!

Nu is het hier vakantie (voor degenen die normaal naar school gaan) ..en vorige week hadden we hier de koudste week van het jaar, het heeft zelfs eventjes gesneeuwd in El alto, wat blijkbaar lange tijd geleden was.. Mn mama is me er zelfs in de ochtend speciaal wakker voor komen maken om het me te melden. 

Voor de rest, veel Zuid-Amerikaans voetbal gekeken hier op TV. Voor de geinteresseerden, Brazilië heeft de finale in "La copa sudamericana" gewonnen tegen Argentina (3-0). Dan gisteren, 15juli (Kathy, je bent de eerste dit jaar om me te feliciteren, maar dat kan ook liggen aan het feit dat het pas volgende maand mn verjaardag is, hehe, toch bedankt!) was het hier feestdag in La Paz. Ik ben naar de parade gaan kijken in de straten en heb éindelijk onze president Evo Morales gezien, die dan in het speciaal ook eens gezwaaid heeft naar mij en Iris (en misschien ook wel een beetje naar de andere honderden mensen die rondom ons stonden ;)).

Been there, done that: Het hoogstgelegen bevaarbaar meer van Zuid-Amerika bevaren, het Titicacameer. Ben de grootste Christo van Zuid-Amerika gaan beklimmen in Cochabamba. In Samaipata zijn de grootste roofvogels ter wereld boven mijn koppeke komen rondvliegen, de Condors. Ben de mijnen gaan bezoeken in de hoogst gelegen stad ter wereld, Potosi. Dan gaan rond-cruisen in jeep op de grootste zoutvlakte ter wereld, Salar De Uyuni. Op de grens met Argentina, Brasil en Paraguay zijn w met een bootje gaan varen langs de grootste watervallen van Zuid-Amerika, Las catarata del Iguazú. In Buenos Aires (Argentina) heb ik rondgehuppelt op de breedste straat ter wereld... EN, ik heb het geluk gehad om 1 jaar in de mooiste en hoogst gelegen HOOFDSTAD ter wereld te mogen gewoond hebben, La Paz!

Nu is het aftellen hier toch wel begonnen, welja, aftellen? Zo zie ik het niet echt. Ik ben gewoon nog aan het genieten van mn laatste dagen in La Paz (ik krijg er zelfs een beetje kippevel van nu dat ik het aant typen ben). Deze week gaat mijn familie nog een despedida doen voor me en dit weekend nog een laatste Boliviaans feesje met vrienden. Volgende week hebben we nog oriëntatieweek met alle AFSers in Santa Cruz en vandaar vertrekken we dan naar Buenos Aires.

Nu, ik mag dan wel binnekort in de lucht hangen on my way to Zaventem, maar ik keer terug met een "monton" aan herinneringen en goeie vriendschappen.. Hope you enjoyed it, ik zeker en vast (!) én nog meer dan dat ik het hier heb kunnen neerschrijven het afgelopen jaar! Viva Bolivia carajo!

Tot in Belgie! Chaus, chokie.

17:53 Gepost door Charlotte | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-06-07

ARGENTINA !

800px-Flag_of_Argentina
"Ché Boludo", Argentinië is een buurland van Uruguay, Bolivia, Chili , Paraguay en Brazil. En is hét land van de tango, voetbal, wijn, maté & overheerlijke vlees!

Samen met Iris, Per en Alex ben ik er een hele maand gaan rondtrekken. We zijn den eerste juni vertrokken met de bus naar Salta (Noord-Argentinië), maar daarvoor moesten we eerst de grens Bolivia - Argentinië overwandelen.. dat doet een mens ook niet elke dag he! Tegen de avond zijn we dan gearriveerd in Salta. En toen kwam het.. onze eerste "mini-cultuur-choque". Opweg in de taxi van de busterminal naar ons hostal zaten we met zn allen met onze mond open te gapen door onze raampjes. Mensen die rode en groene verkeerslichtjes respecteren, er waren bushaltes, taxi´s met prijstellertjes,... Jawel hoor, het was even slikken. Precies of ik had 10 maand op een andere planeet gewoond. Maar om eerlijk te zijn, ik was er al snel terug aan aangepast ook hoor. Salta is een gezellige stad, we hebben daar een wandeling gemaakt, gepicknicked op de plaza en in de namiddag zijn we verder gereisd naar Tucúman.

Tucúman is echt een mooie stad. Daar zijn we vooral gaan city-touren en gaan "window-shoe-shoppen". In de avond zijn we een cafétje en het plaatselijke bier gaan opzoeken om dan opt gemak wat te poolen.

In het algemeen , qua voeding, kookten we zelf. In de hostals waar we verbeleven was er meestal wel een gemeenschappelijke keuken aanwezig waar je potjes en pannetjes kon gebruiken, en dat is nog geestig ook. (Alhoewel mijn kookkunsten toch niet 100% zijn..) 

Na Tucúman zijn we met de trein doorgereisd naar de hoofdstad, Buenos Aires. Je zou denken, met de trein lekker comfi.. Nah, dat was het niet! De rit duurde 25uur en de zitjes waren van die harde zetels waar je enkel rechtop kon zitten. Nu, alex had het gevonden.. Hij had zich languit over een zetel gelegd met Iris haar vest onder zijn hoofd tegen het raam, hij was enkel vergeten dat het raam openstond! Zoeeef daar ging Iris haar jasje.

Na een crapy 25 uur zijn we toch heel aangekomen in Buenos Aires! Het station was zó groot, precies een luchthaven. Daar hebben we dan een man ontmoet die voor ons een hostal-appartementje geregeld heeft. Per & Alex en Iris & ik hebben wel elk een 1-persoonsbedje moeten delen, maar we hadden een bed en dat was het voornaamste op dat moment. De dag erna zijn we dan toch maar op zoek gegaan naar een ander hostal. (In een hostal slaap je meestal met nog andere mensen op de kamer, zo een 6 tot 8 personen. Maar tis ook een manier om andere mensen te leren kennen en verhalen te horen van andere rondtrekkers.) Dan zijn we bijna de hele namiddag gaan shoppen, want de winkels zijn er niet zo crapy als in Bolivia, dus dan maar met de volgende gedachte in ons achterhoofd: "Shop ´til you drop! " Buenos Aires staat ook bekend voor het nachtleven, als het gaat over uitgaan dan. Zo zijn we naar een elektro-feesje geweest, in een plaats dat Cocoliche noemde, tot in de vroege uurtjes en kmoet toegeven dat het lang geleden was dat´k nog zo goed gefeest heb! De volgende dag  zijn we (samen met onze kater) gaan eten in restaurantje waar er tango werd gedanst. Echt mooi! En het was genieten, want het Argentijns vlees (wat Asada wordt genoemd) was er overheerlijk. Zelfs Per & Iris die vegetariërs zijn hebben efkes hun principes gelaten voor wat ze zijn en genoten van een goeie biefstuk! en met een goed gevulde maag zijn we doorgereisd naar Paso De Los Libres, waar Iris haar Belgische neef (Joachim, ook een uitwisselingsstudent) woont.

We zijn er heel vroeg in de morgen aangekomen en waren content dat we bij Joachim thuis een warme kop thee en ontbijt kregen én een zalige douche mochten nemen. Hij heeft ons dan ook een typisch Argentijs-kaartspel geleerd, wat "Truco" noemt. Maar het leek mij toch iets te ingewikkeld, geef mij maar wat dobbelstenen om "Cacho" te spelen, typisch Bolivia. Savonds hebben we samen met Joachim zijn vrienden Empanadas gemaakt en poker gespeeld. Rond 2h snachts moesten we de bus nemen naar Iguazú.. Welja, dat dachten we toch! Toen we in de busterminal aankwamen was er geen bus te bespeuren. Na dit frustrerend moment zijn we er achter gekomen dat we onze ticketjes verkeerd hadden gelezen, man man man.. Dan hebben we maar de koude nacht doorgebracht in de terminal, om vroeg in de morgen de eerst komende bus te nemen naar Iguazú!

Iguazú staat bekend om zijn watervallen, Las cataratas del Iguazú. Dit zijn de hoogste watervallen ter wereld en liggen op de grens met Brazil, Argentina en Paraguay. We zijn met een speedboot het water opgegaan en hebben een gratis douche gekregen! Maar het was geweldig! En alsof het niet mooier kon, was er ook nog een regenboog te zien waarvan alle 2 de uiteinden te zien waren in het water, gewoonweg prachtig! Voor mij was deze plaats dan ook 1 van de flashpunten gedurende onze reis.

In de late namiddag TERUG de bus op naar Buenos Aires voor een halve dag, om vandaar dan door te reizen naar Puerto Mádryn. We hebben er nog een halve-dag-trip van gemaakt in Buenos Aires en zijn "La Boca" gaan bezoeken. Dat is een steegje met allemaal kleurrijke huisjes, helemaal verschillend dan de rest van de stad. Aan het eind van deze straat lag het Boca Junior Football Stadion. Na dit korte city-tripje zijn we in de terminal gaan wachten op onze bus.. maar Buenos Aires zou Buenos Aires niet zijn zonder zijn ladrones. Ik denk dat we 5 seconden niet naar onze rugzakken aan het kijken waren en voor we het wisten was er eentje gaan lopen met Per zijn bagage. Nuja, buiten een i-pod is hij gelukkig niets waardevols kwijt. Dan maar met een rugzak minder de bus op naar Puerto Mádryn!

Puerto Mádryn was bere koud maar na 10 maand zag ik eindelijk de zee en het strand terug! We zijn dan in de duinen gaan pick-nicken en daarna hebben we een mega lange wandeling gemaakt op het strand. Was genieten hoor! De dag erna zijn we op tour geweest om walvissen, zeeleeuwen en zee-olifanten te gaan zien. Normaal zouden we met een boot het water opgaan, want naar het schijnt kun je ze dan van heel dichtbij bekijken.. maar het heeft niet mogen zijn. Het weer zat niet mee, er was juist storm op komst dus dan zijn we langs de kust gaan wandelen en hebben we ze toch vanuit de verte kunnen bekijken. In de avond zijn we dan doorgegaan naar Bariloche, de sneeuw gaan opzoeken!

Bariloche is 1 van de plaatsen waar we allemaal heel hard naar uitkeken, om te gaan snowboarden! Het is een gezellig klein dorpje waar veel studenten vanover heel Argentina naartoe komen als ze zijn afgestudeerd, om er te feesten. Maar het is er wel om dood te vriezen. We hadden een hostal op de 10de verdieping, en een prachtig zicht over een meer en de bergen! Daar hebben we veel nieuwe mensen leren kennen wat wel tof is, want aangezien Iris nog nooit had geskied of gesnowboard heeft zij zich dan wat bezig gehouden met andere mensen uit het hostal. De eerste dag zijn ik, Alex en Per dan ons ski materiaal gaan huren. Alex zijn gedachtengang was deze: "hoe goedkoper, hoe beter", dus had hij een skipak aangetrokken dat veel te kort en te kleurrijk was, wat wel voor een hilarisch moment zorgde! Per en ik zijn 5 minuten niet meer bijgekomen van het lachen. De volgende 3 dagen lag er mega veel sneeuw, super leuk. Maar de laatste dag had het iet wat te veel gesneeuwd en er was geen elektriciteit, wat betekent.. geen werkende liften! Was wel efkes vloeken, maar geen probleem. Dan zijn we elke keer 5 minuten naar boven gewandeld om in 5 seconden terug beneden te staan, hehe. En toen heeft Iris er gebruik van gemaakt om ook een keertje te proberen, met Per als leraar. Wat wel voor leuke filmpjes heeft gezorgd. Dan maar wat sneeuwmannekes gemaakt en een sneeuwgevecht gehouden, was ook dikke leute.

De volgende dag, samen met mijn dikke verkoudheid, up to Mendoza! Echt een lelijke stad maar staat wel bekend voor zijn lekkere wijn. We zijn er een wijngaard gaan bezoeken en hebben de wijn gedegusteerd, na 2 glaasjes was het woordje "tipsy" al welgekomen  LOL. Kheb er een goeie fles wijn gekocht voor mijn Boliviaanse papa zijn verjaardag en hij was er btw heel content mee. In Mendoza is onze trip dan ook geeindigd, en kmoet zeggen twas de max!!

Enkel mn Spaans is er wat op achteruit gegaan. Aangezien Per nederlands aan het leren is en wij een beetje Zweeds werden deze 2 talen en Engels het meest gesproken.. dus dat deed wel weer efkes raar om met mn familie te babbelen toen ik terug was!

Nu begint het AFScheid van Bolivia toch echt dicht te komen. Nog juist 30 dagen voordat ik terug in Oostende rondhuppel.. en het begint toch wel te kriebelen als ik eraan denk! Maar eerst nog dubbel en dik genieten van mn laatste dagen hier. En jullie, geniet van de zomervakantie!

Kus Lotte. 

22:27 Gepost door Charlotte | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende